سلام دوستان خوبم.  امیدوارم که آب تان یخ و نان تان گرم باشد در هر کجای این جهان که هستید.  از اینکه  تا به حال این کلبه ی  نا سر و صورت شسته را تحمول کرده اید تشکر می کنم و میدانم که دیری هست که این پنجره ی دوستانه شما را بروز نداده ام از این بابت معذرت میخواهم.  بعد از این به شما بازدید کننده گان عزیز قول می دهم هر آنچه که در توان دارم برای شما در این پنجره سریع تر از همیشه در میان خواهم گذاشت.  در اخیر میخواهم که یکی از نوشته های امسالم را برای شما تقدیم کنم.  امیدوارم که مورید پسند هر یک تان قرار گیرد.  

بستم به تار زلفت دستان بی نوا را

هر دم به یاد آرم فریاد بی صدا را

درگیر چشم نازت فریاد کردم از دل

آهی کشید جسم ام برد درد آشنا را

آن باغ نو رسیده ات میل بهار دارد

بزمی بکن مهیا این پیر بی عصا را

از روزن نگاهت روشن بکن جهانم

کین نور چشم هایت دزدیده است ما را

افتاده ام به غربت مرهم نگاه یار است

باید ز ماه پرسید درمان این بلا را

سیدنی ۲۰۰۹\ ۴ \ ۲۱

همایش ادبی فرهنگی حدیث نی

خبر دیگر اینکه به شب برگزاری همایش ادبی فرهنگی "حدیث نی" دو هفته ای بیش نمانده است. همانطوریکه در جریان هستیند، این همایش در شهر سیدنی و به مناسبت سالروز تولد خداوندگار بلخ حضرت مولانا برگزار میشود. در این همایش شاعران ، نویسندگان و هنرمندان مشهور پارسی زبان از سراسر استرالیا شرکت خواهند نمود. پس اگر در استرالیا و به ویژه در سیدنی هستید، این فرصت را از دست ندهید و در محفل دوستانه ی ما شرکت نمایید.   

به اميد سلامتي همه تان:

نگاه آن چشم

ز چشمانی مست تو امشب شراب می ریزد

ز هر لطف نگاهت عطری گلاب می ریزد

عشق تو شکوفه نمود در کنج عزلتم

ز فرق دلم به یاد تو شتاب می ریزد

هر زره ای از وجودم با تو در انس است

دلم ز مهر تو مانند آب می ریزد

بیا به خرمن جانم آتش شعله ور کن

مگر ز جادو نگاهت  ثواب می ریزد

با کشتی صبری خود در ساحلت لنگر نموده ام

تا آخر این سفر ز تو چه جواب می ریزد

محمد حنیف رضوانی     2008-10-18

شهر تاریخی یا به عبارت دیگر مهد تمدن،  بامیان

بامیان یکی از شهرهای تاریخی افغانستان است. این شهر در سده های نخست میلادی از مراکز مهم بوداییان شمرده می شده است.  پیکره های بودا و هزاران مغاره (سموچ) هم در همین سده ها در زمان امپراتوری کوشانیان در دل کوه بامیان ساخته شدند.  تاریخ نویسان می گویند هزاران راهب بودایی در این مغاره ها مشغول دعا خوانی و آموزش آیین بودایی بودند. به گفته آنان افراد زیادی برای آموزش نزد این راهبان به بامیان سفر می کردند. 

کشف یک پیکره گلی در بامیان باستان

نجیب الله احرار، رئیس اداره اطلاعات و فرهنگ بامیان می گوید که  این پیکره در پی تحقیقات گروه باستان شناسان افغانی و فرانسوی، به سرپرستی زمریالی طرزی باستانشناس افغان کشف شده است. آقای احرار گفت این پیکره در نزدیکی پیکره ویران شده شهمامه، به صورت خوابیده بر روی زمین قرار داشت و در کاوشهای اخیر خاک از روی آن برداشته شد.  به گفته او بخش هایی از پهلوی چپ این پیکره آسیب دیده، اما پهلوی راست آن در وضعیت خوبی قرار دارد.  وی  افزود این مجسمه ۱۹ متری مربوط به قرن سه الی چهار میلادی است. قسمتهای دست راست و گردن این مجسمه کاملا وجود دارد و بعضی قسمتهای دیگر مجسمه به مرور زمان و آمدن دوره اسلامی تخریب شده است. آقای احرار گفت این پیکره از گل ساخته شده و هیچ گونه پوششی ندارد.  این پیکره در حال حاضر در روی زمین به حال خودش گذاشته شده و به گفته آقای احرار تدابیر لازم برای نگهداری آن روی دست گرفته شده است.  و این پیکره سال آینده به نمایش گذاشته خواهد شد.

 این چهارمین پیکره بزرگ بودا در بامیان است. پیش از این رژیم طالبان سه پیکره بزرگ بودا را در بامیان ویران کردند.  طالبان پیکره های ۵۳ متری و ۳۵ متری را، که به نامهای سلسال و شاهمامه نیز شناخته می شدند، در مرکز بامیان، علیرغم اعتراض گسترده مردم افغانستان و جامعه جهانی در سال ۲۰۰۱ میلادی ویران کردند.

 یا علی

 تو بغض گلوي تمام ستمديدگاني عالمی، تو خون دل و ديده روزگاري که با خنجر کينه توز ستم، بر زمين ريخت . تو خون خدايي که با خاک آميخت.  تو شبرنگ سرخي، که در سال هاي سياهي درخشيد.  تو خشم گره خورده سالياني، تو آتشفشاني، تو بر ظلم دشمن گواهي. تو بر شور ايمان پاکان نشاني. تو پيغام فرياد سرخ زماني. تو موجي ز درياي عصيان و خشمي که افتان و خيزان رسيده است بر ساحل روزگاران.

 تو  ليلة القدر مردمی . تو رعدي ، تو برقي، تو طوفان طفي،  تو يادآور عشق و خون و حماسه.

 تو دانشگه بي  نظير جهاد و شهادتی. 

آری !

این است معنی حقیقی تو.

شهادت حضرت علی (ع)  به همه شیعیان، مسلمانان و عدالتخواهان جهان تسلیت باد!

تنها نه همچو شمع به پایت گریستم

هر جا كه دست داد برایت گریستم

 در شام هجر از دل تنگ خرابه‌ام

هی ناله كردم و به عزایت گریستم

  به منظور نشر سومين مجموعه از سوگسروده هاي

" تبر و باغ گل سرخ"    

 سيـزده سال از شهـادت بنيانگذار جريان عدالتخواهي

 و وحدت ملي افغانســتان رهبر شهيـد استاد عبـدالعـلي مزاري (ره)  مي گذرد، اما هنوز عدالت خواهان و اقليت هاي محروم اين مرز وبوم انديشه ها، آرمان ها وفرياد هاي مظلومانه وعدالت طلبانة او را مي ستايند و هرسال با برگزاري پر شکوه مراسم سالروز شهادتش بدون حمايت دولتي وحزبي در نقاط مختلف جهان با خون سرخ او وآرمان هاي بلند اسلامي، انساني وملي او تجديد ميثاق نموده و با خلق آثار علمي، ادبي و هنري ياد و خاطره ي او وياران وفادارش را گرامي مي دارند.  بابه مزاري (ره) پس از شهادت خود موجب بيداري عمومي مردم و پديد آمدن يک جريان وموج بزرگ ادبي در عرصه شعر مقاومت گرديد که در تاريخ کشور بي نظير است. [1] شاهد اين مدعا دو مجموعه مستقل « تبر و باغ گل سرخ »‌ است که به کوشش شاعر متعهد و دردمند محمد شريف سعيدي و با مقدمه بلندي از چهره ممتاز عرصه شعر وادب معاصر کشور سيد ابوطالب مظفري در اولين و دومين سالروز شهادتش به چاپ رسيده است.

در دفتر اول اين مجموعه 75 اثر از 42 شاعر و در دفتر دوم 95 اثر از 44 شاعر چاپ شده است که بلند ترين قطعه اين آثار در قالب يک مثنوي 156 بيتي از شاعر بيدار و دردمند محمد عزيزي مي باشد. در سوگ شهادت  شهيد مزاري (ره) وياران صديق او نه تنها شاعران افغانستاني از همه اقوام بلکه فراتر از مرزهاي افغانستان کساني چون سيد علي موسوي گرمارودي از شاعران مشهور ايران و... نيز شعرهاي آتشيني از خودشان به يادگار گذاشتند. اکنون به منظور ارج نهادن به فرهنگ ايثار و شهادت و تقدير ازشاعران مقاومت بر آن  هستيم که اشعار و سوگسروده هاي اين عزيزان را در دفتر سوم « تبر و باغ گل سرخ» گرد آوري نمائيم تا به مناسبت چهاردهمين سالگرد شهادت بابه مزاري (ره) به چاپ رسيده ودر اختيار علاقه مندان و ادب دوستان کشور قرار گيرد. از اين رو از شاعران ارجمند مقاومت صميمانه دعوت مي شود که آثار خود را به يکي از زبان هاي دري، پشتو، ازبکي، عربي و اردو همراه با مشخصات ارسال نمايند تا  دبيرخانه نيز به نوبت خود بتواند به چاپ مجموعه توفيق يابد. 

 دبيرخانه مصمم است که سروده هاي غير زبان فارسي را نيز پس از انتشار دفتر سوم به صورت مجموعه مستقل به نشر سپارد. پيشاپيش از کساني که ما را در چاپ و نشر  و اطلاع رساني اين فراخوان در مطبوعات و سايت ها ياري رسانند تقدير وتشکر فراوان به عمل مي آيد.                       

                                           دبيرخانه            

مزاری

ای مزاری تو چراغ ماستی

جان فدایت مغز آرزو هاستی

بعد تو خاک وطن تخریب شد

آنقدر نالید یتیمان آسمان تاریک شد

غرب کابل پاره پاره دل پریش

مردم بیچاره هر سو ریش ریش

بامیان تخریب شد و بودا خراب

سوخت در آتش همه همچو کباب

امان از کوه بریده بود

و کرگسان سو در پرواز

ایستادیم در برابر توفان و باد

و هیچگاه صبح را فراموش نکردیم

محمد حنیف رضوانی:      2008 /  6 / 29

رهبر

به تو رهبر ای مرد سنگر سلام

مزاری شهید به خون تر سلام

به آن جمله یاران جان باز تو

که در خون خود شد شناور سلام

به سید علی مرد ره پوی حق

به اخلاصی و هم ابوزر سلام

به افشار آن شهر خون و قیام

به چنداولان مهد مادر سلام

به کوی شهیدان شهر مزار

به بامیان و آن بام کشور سلام

به مشت گره کرده ای غازیان

که زد در دهان ستمگر سلام

به هر کوه و برزن به هر سرزمین

که گل های ما گشت پر پر سلام

محمد حنیف رضوانی:    2008 / 3 / 12